تاثیرپذیری منفی صنایع بورسی از فروش دستوری ارز صادراتی_راسخ

به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری تسنیم، داده‌های محاسبه شده در مدیریت پژوهش سازمان بورس و اوراق بهادار مشخص می کند: فروش صادراتی 257 شرکت بورسی در سال 1401، نزدیک به 454 هزارمیلیارد تومان بوده که با 13.5 درصد افزایش به 516 هزارمیلیارد تومان در سال 1402 رسیده است. در نیمسال اول سال جاری نیز قیمت فروش صادراتی این شرکت‌ها نزدیک به 263 هزارمیلیارد تومان بوده که حاکی از تحقق 51 درصدی کارکرد آن‌ها در سال 1402 است.

مطابق این گزارش، صنایع پتروشیمی، فلزات اساسی، پالایشی، کانه‌های فلزی و سیمان مهم‌ترین صنایع صادرات محور بازار اندوخته و اقتصاد ایران محسوب خواهد شد. در سال‌های قبل سهم شرکت‌های حاضر در این صنایع از مجموع قیمت فروش صادراتی نزدیک به 97 بوده است. یقیناً رشد قیمت فروش صادراتی و به عبارتی کارکرد خوب دیگر صنایع در نیمسال اول 1403 جهت شد که سهم 5 صنعت مهم صادرات محور از 97 درصد به 84 درصد در این دوره وقتی برسد.

مطابق این گزارش، 90 درصد از قیمت فروش صادراتی صنایع فعال بازار اندوخته را، 40 شرکت بورسی محقق می‌کنند.

این گزارش حاکی است: در بهمن ماه 1401 و فروردین ماه 1403 بیشترین درصد اختلاف دلار آزاد و نیمایی به ثبت رسیده است. در این دوره‌ها اختلاف بین نرخ دلار آزاد و نیمایی به نزدیک به 58 درصد افزایش یافته می بود. افزایش شکاف بین نرخ دلار آزاد و نیمایی در نیمه دوم سال 1401 به علت ریسک ناشی از ناآرامی‌های داخلی و در اواخر سال 1402 و ابتدای سال 1403 به علت ریسک ناشی از افزایش تنش نظامی و امنیتی در منطقه می بود.

در دوره وقتی ابتدای 1401 تا آخر نیمه نخست سال جاری (30 ماه قبل)، میانگین درصد اختلاف دلار آزاد و نیمایی نزدیک به 34 درصد بوده است که پیامدهای منفی بسیاری را برای تشکیل و فعالیت اندوخته‌گذاری به جستوجو داشته است. اگرچه در آخر شهریور ماه 1403، درصد اختلاف دلار آزاد نسبت به دلار نیمایی به کمتر از میانگین 30 ماهه تازه و کمترین مقدار در 22 ماه قبل رسیده است (30 درصد) اما هم چنان قابل دقت و دلواپس‌کننده است.

بر پایه گزارش مدیریت پژوهش سازمان بورس و اوراق بهادار، افزایش درصد اختلاف دلار آزاد و نیمایی را که جهت عدم‌النفع زیاد تر صنایع می‌شود،می‌توان یکی از عوامل مهم کم شدن نسبی فروش صادراتی و افت سودآوری صنایع دانست. در روبه رو، افت عدم‌النفع صنایع ناشی از فروش ارز حاصل از صادرات با نرخ دستوری، تبدیل تحکیم فروش صادراتی و سودآوری صنایع می‌شود. به طور مثال با افزایش اختلاف دلار آزاد و نیمایی به بیشتر از 50 درصد، ضمن توقف رشد فروش صادراتی شش ماهه صنایع مهم (پتروشیمی، فلزات اساسی، پالایشی، کانه فلزی و سیمان) ناظر کم شدن بیشتر از 13 درصدی آن هستیم.

عدم‌النفع صنایع مهم بورسی در اوقات افزایش درصد اختلاف بین نرخ دلار آزاد نسبت به نیمایی، به بیشتر از 20 هزارمیلیارد تومان در ماه نیز افزایش می‌یابد.

بازدید‌های انجام شده در مدیریت پژوهش سازمان بورس و اوراق بهادار مشخص می کند: رقم تقریبی عدم النفع 257 شرکت فعال در صنایع گوناگون بورسی ناشی از فروش ارز صادراتی با نرخ دستوری در سال 1401 نزدیک به 132 هزارمیلیارد تومان، در سال 1402 نزدیک به 183 هزارمیلیارد تومان و در نیمسال اول سال 1403 نزدیک به 104 هزارمیلیارد تومان برآورد می‌شود. به عبارتی عدم‌النفع صنایع ناشی از فروش ارز با نرخ دستوری در سال 1402، به طور تقریبی نزدیک به 39 درصد نسبت به سال 1401 افزایش یافته است.

انتهای مطلب/