به گزارش راسخ، حمید پشتیبانی معاون نظارت بر بورسها و ناشران سازمان بورس و اوراق بهادار آینده بازار اندوخته را روشن ارزیابی کرد و چهار عامل اصلی رشد بازار در دو ماه گذشته را شمارش کرد. او گفت کاهش ریسکهای سیاسی، رسیدن بازار به کف تاریخی نسبت قیمت به بازده، حذف ارز نیمایی و افزایش اعتماد متولیان بازار از مهمترین دلایل این رشد بودهاند.
پشتیبانی افزود ارتقای دانش و سواد مالی در میان مردم در سالهای اخیر باعث شده تا افراد برخلاف گذشته تنها با پیشنهاد یا سیگنال به خرید سهام اقدام نکنند. او معتقد است رشد سواد مالی در میان اندوختهگذاران، پایداری و گسترش بازار را تضمین میکند و تصمیمات را بر پایه اطلاعات دقیقتر و تحلیلهای عمیقتر پایهگذاری میکند تا نوسانات بیدلیل کاهش یابد.
معاون نظارت بر ناشران، کاهش ریسکهای بازار را تحولی مثبتی توصیف کرد و بیان داشت با بهبود شفافیت و پیشبینیپذیری در تصمیمگیریهای کلان، ریسکها کاهش یافته و اعتماد اندوختهگذاران به بورس افزایش یافته است. او بر ضرورت پیشبینیپذیری رویدادهای آینده برای تحلیلگران و فعالان بازار تأکید کرد و گفت سازمان بورس موظف است بستر این پیشبینیپذیری را فراهم آورد.
پشتیبانی تحلیلگران و فعالان بازار را همانند دیدهبانهای اقتصادی دانست که باید تمام اخبار و دادهها را رصد و تأثیر آنها بر صورتهای مالی آینده را تحلیل کنند. او اظهار تاسف کرد که از پتانسیل این گروه در تصمیمگیری و سیاستگذاری به درستی بهرهبرداری نمیشود و مثال زد سالها است فعالان بازار ناترازی انرژی را پیشبینی و انذار دادهاند که اگر به آنها توجه میشد، ناترازیهای فعلی با این شدت به وجود نمیآمد.
او بر حضور مستمر و فعال سازمان بورس در مراکز تصمیمگیری تأکید کرد تا نظر کارشناسی قبل از تصویب آییننامههای تأثیرگذار بر بازار به قانونگذاران برسد. پشتیبانی مداخلههای مداوم و تصویب قوانین متعدد را سمی و مهلک برای بازار خواند و گفت سازمان بورس هیچگاه تصمیم مداخله مخرب در بازار را ندارد، اما قوانین جدید و بخشنامههای بیشمار شرایط ناگواری رقم میزند که بازار را از حالت طبیعی خارج میکند.
معاون نظارت بر ناشران با اشاره به پیامدهای تغییر مداوم سیاستها و قوانین، گفت این امر بیثباتی و کاهش اعتماد اندوختهگذاران را به دنبال دارد. برای شکلگیری بار پویا و پایدار، سیاستهای پایدار و قابل پیشبینی ضروری است. او در پایان توصیه کرد که سهامداران با توجه به تنوع ابزارها و سطوح ریسک، بر اساس تحمل ریسک خود تصمیم بگیرند و افراد غیرحرفهای یا فاقد زمان تحلیل، از طریق صندوقهای سرمایهگذاری به صورت غیرمستقیم در بازار حضور یابند.