چند مسئله درمورد سریال «تانک خورها»_راسخ

به گزارش خبرنگار فرهنگی ، پخش سریال «جان برادر» با گفتن «تانک‌خورها» از نیمه مهرماه در شبکه سه اغاز شده است. این مجموعه تلویزیونی به کارگردانی پرویز شیخ طادی و نویسندگی صادق رمضانی‌مقدم، مخاطب را به روزهای دفاع مقدس می‌برد و تلاش دارد نگاهی نوآورانه به این دوران داشته باشد. روابط بین رزمندگان در این تاثییر با نگاهی متفاوت و برگرفته از داستان‌های واقعی رزمندگان گمنام به عکس کشیده شده است.

داستان این مجموعه که بر پایه تاریخ شفاهی رزمندگان دفاع مقدس شکل گرفته، روایت مردی به نام هاشم ملکی (با بازی آرش مجیدی) را در سال‌های ابتدایی دهه ۱۳۶۰ جستوجو می‌کند. او به همراه برادرش حامد (با بازی هادی دیباجی) و دوستش محسن (با بازی سروش جمشیدی) در یک تعمیرگاه در مشهد به تشکیل و تعمیر قطعات ماشین مشغول است.

آرش مجیدی، که در «تانک‌خورها» در نقش هاشم ملکی، مردی جوان و معتمد، ظاهر شده، توانسته است به گفتن یکی از نقاط قوت سریال، دقت‌ها را به خود جلب کند.

با اعزام حامد به جبهه و آگاهی او از برخی مشکلات، هاشم و محسن تصمیم می‌گیرند با ابتکارات خود در کارگاه، قطعاتی برای خودروها در زمان جنگ تشکیل کنند؛ در حالی که برخی سودجویان آن‌ها را احتکار می‌کنند. این عمل دو برادر، دشمنی محتکرین را برمی‌انگیزد و تبدیل ابراز وقایعی درام‌گونه و در عین حال طنزآلود می‌شود.

این سریال در حال‌وهوای اغاز جنگ ایران و عراق ساخته شده و تمرکز مهم آن بر زندگی هاشم، تعمیرکار ماشینی با قوت و اعتبار، است که هیچ زمان زیر بار سخن زور نمی‌رود.

در این سریال، احمد نجفی به گفتن گرامی آقا، با خانواده هاشم وصلت می‌کند و همزمان در سریال «هشت پا» نیز نقش‌آفرینی می‌کند. ثریا قاسمی در نقش مادر هاشم و علیرضا استادی در نقش فرمانده مقر، حاجی‌پور، به ایفای نقش می‌پردازند و هر یک نقش‌های متغیری را به نمایش می‌گذارند.

فیلمنامه این تاثییر، به قلم محمدصادق رمضانی‌مقدم، با معارفه قهرمانی سرسخت و بی‌پروا اغاز می‌شود. هاشم مردی است که زندگی مادر، خواهر و مادربزرگش را می‌چرخاند و در برابر بی‌نظمی‌های ناشی از جنگ ایستادگی می‌کند. او در برابر پیشنهاداتی که به مقصد احتکار و افزایش قیمت قطعات نقل می‌شود، مقاومت می‌کند و این مسأله به چالش‌های مهم داستان منجر می‌شود.

در این سریال، انتخاب بازیگران، لوکیشن‌ها و قاب‌بندی‌ها همه انها قابل‌قبول است و کارگردان به خوبی مختصات زندگی در دهه ۶۰ را روایت کرده است. با وجود این که فضای سریال امکان پذیر قدیمی یا تکراری به نظر برسد، کارگردان به جستوجو روایتی تازه است و در این آغازین تکه، تا حدی موفق به تشکیل این چنین فضایی شده است.

آرش مجیدی با موهایی فرفری و سبیلی پرپشت، در قالب مردی غیرتمند و معتمد به میدان آمده و به خوبی خود را در این نقش اشکار کرده است. همراهی او با سروش جمشیدی، که بعد از «دورهمی» به‌گفتن یک شخصیت شیرین و متفاوت در این سریال ظاهر شده، بامزه و دلنشین است. ثریا قاسمی نیز در نقش مادر مهربان و دلسوز هاشم به خوبی عمل کرده و وزن قابل توجهی به سریال بخشیده است.

محمدی، تهیه‌کننده این سریال که سابقه تهیه‌کنندگی آثاری همچون «خانه به دوش»، «بزنگاه»، «نرگس»، «متهم فرار کرد»، «زن بابا» و «دردسرهای عظیم» را در کارنامه دارد، این مجموعه را مولتی‌ژانر و ترکیبی از چند ژانر می‌داند که نقطه اتصال آن، ابتکار و ابداع رزمندگان در میدان نبرد است. او بر این باور است که هر چند رگه‌هایی از طنز در این سریال وجود دارد، اما نمی‌توان آن را یک مجموعه کمدی دانست.

با وجود برخی گمانه‌زنی‌ها مبنی بر این که «تانک‌خورها» ماجرای گردان ۷۷ خراسان را روایت می‌کند، محمدی این ادعا را رد کرده و پافشاری کرده است که هرچند داستان واقعی است، اما شخصیت‌ها و وقایع آن نه درمورد شخص خاصی است و نه اختصاصی به گردان یا گروه‌های اختصاصی‌ای. پرویز شیخ طادی، کارگردان «تانک‌خورها»، پیش از این دو مجموعه «بانوی سردار» و «آتش در نیستان» را ساخته و «تانک‌خورها» سومین تاثییر او در تلویزیون به حساب می اید.

در نهایت، می‌توان او گفت که «تانک‌خورها» نه یک زندگینامه، نه یک فیلم تاریخی و نه یک وقایع‌نگاری، بلکه یک درام است که از عنصر تخیل نیز منفعت می‌گیرد.

انتهای مطلب/