[ad_1]
به گزارش راسخ
در دوران تازه، صنعت خودروی سرزمین دچار مشکلات بسیاری بوده است. تا آخر تابستان سال ۱۴۰۰، انبارهای خودروسازان ناظر تجمع بیشتر از ۱۷۰ هزار دستگاه خودروی ناقص می بود که نشان از عمق بحران در این صنعت دارد. تعهدات انجام نشده به اوج خود رسیده و شکاف قیمتی بین محصولات تولیدی و بازار به شدت افزایش یافته می بود، که همه انها دال بر ناپایداری و نابسامانی در این قسمت بودند.
با ورود دولت تازه و اتخاذ سیاستهای تازه، تشکیل ماشین تا حدودی احیا شد. در اولین سال فعالیت دولت سیزدهم، تشکیل به ۷۶۴ هزار دستگاه رسید و خودروهای ناقص نیز روندی افزایشی را توانایی کرد. این رشد، در قیاس با تشکیل نزدیک به ۷۴۲ هزار دستگاه در سال ۹۹، نشان از بهبود نسبی دارد.
با این حال، هم چنان چالشهایی در مسیر گسترش این صنعت وجود دارد که نیازمند دقت سریع و برنامهریزی دقیق است. عدم اعتدال بین هزینههای تشکیل و قیمت فروش محصولات، یکی از با اهمیت ترین دلایل زیاندهی تولیدکنندگان است. اما این تنها علت مشکلات صنعت ماشین نیست. روابط مالی ناسالم، کوششهای برخی قطعهسازان برای کنترل زیاد تر بر خودروسازی، زیانهای ناشی از تغییرات نرخ ارز، و فعالیتهای غیرمولد شرکتهای وابسته، همه انها به تشدید مشکلات دامن زدهاند.
اندوختهگذاریهای ناموفق خودروسازان در خارج از سرزمین و عدم برگشت اندوخته، به همراه افزایش قیمت نهادههای تشکیل، سختی مضاعفی را به این صنعت داخل کردهاند. با این وجود، دولت تازه با اتخاذ رویکردهای تازه و تلاش برای از بین بردن مانع ها مالی، در پی احیای صنعت ماشین و برگشت دادن آن به مسیر گسترش است.
تغیرات و چالشهای صنعت ماشین
در دورهای که دولت روحانی سکان هدایت صنعت ماشین را در دست داشت، بازار ماشین با تلاطمهای بسیاری روبرو می بود. از اغاز دهه ۹۰ تا اواسط سال ۱۴۰۰، قیمت خودروهای داخلی بهطور میانگین افزایش بیسابقهای را توانایی کرد که به ۶۱۰ درصد رسید. در این بین، پراید ۱۱۱ با جهش قیمتی ۷۲۹ درصدی، در صدر افزایش قیمتها قرار گرفت. دیگر مدلها همچون پژو ۴۰۵ و سمند الایکس نیز از این قاعده مستثنی نبودند.
همزمان با این افزایش قیمتها، ناظر افت تولیدات بودیم به گونه ای که در سال ۱۳۸۹،حجم تشکیل پیش از اعمال تحریمها ، به بیشترین حد خود یعنی یک میلیون و ۶۰۳ هزار دستگاه رسیده می بود. این رقم در سال ۱۳۹۰ به یک میلیون و ۴۱۱ هزار دستگاه افت یافت و سپس به ۹۲۱ هزار دستگاه در سال ۱۳۹۱ و ۷۳۷ هزار دستگاه در سال ۱۳۹۲ سقوط کرد.
در این بین، دولت تازه با چشماندازی متفاوت داخل عرصه شد و با اتخاذ سیاستهای تازه در پی از بین بردن مشکلات حاضر برآمد. این تغییرات سیاستی، به تکمیل خودروهای ناقص حاضر در پارکینگها و افزایش تشکیل انجامید. بهرغم این پیشرفتها، هم چنان موانعی پیش روی صنعت ماشین وجود دارد که باید با برنامهریزی دقیق و عمل های عملی مورد حل و فصل قرار گیرند.
صنعت ماشین پتانسیل تشکیل قیمت افزوده تا ۱۵ میلیارد دلار را دارد
در ده سال تازه، صنایع خودروسازی داخلی با چالشهایی از جمله گسترش نیافتن محصولات تازه، افتحاشیه سود ملزوم برای اندوختهگذاری در تشکیل، و مشکلات نقدینگی قطعهسازان روبه رو بودهاند که تبدیل تجمع بدهیها شده است. با این حال، این صنعت پتانسیل تشکیل قیمت افزودهای تا نزدیک به ۱۵ میلیارد دلار را دارد که میتواند منبع درآمد قابل توجهی برای دولت و اقتصاد سرزمین باشد.
در عین حال، دولت رئیسی در پی گسترش روابط بینالمللی و برگشت به بازارهای جهانی است. این کوششها میتوانند زمانهایی را برای برگشت اندوختهگذاران و شرکتهای خودروسازی خارجی به ایران تشکیل کنند، تا با بهروزرسانی زیرساختهای صنعت ماشین، به احیای آن پشتیبانی کنند.
همکاریهای بینالمللی میتوانند به تسریع فرآیند نوآوری و افزایش تنوع محصولات در بازار داخلی منجر شوند. این کار نه تنها به افزایش کیفیت خودروهای داخلی پشتیبانی میکند، بلکه میتواند راه را برای افزایش صادرات خودروهای داخلی به بازارهای جهانی هموار سازد.
با دقت به این پتانسیلها، انتظار میرود که دولت و قسمت خصوصی با همکاری هم، استراتژیهایی را برای از بین بردن مانع ها حاضر و جذب اندوختهگذاریهای خارجی تدوین کنند. این عمل های میتوانند به تحکیم بنیه اقتصادی سرزمین و تشکیل زمانهای شغلی تازه منجر شوند و در نهایت به رشد و شکوفایی اقتصادی ایران پشتیبانی کنند.
در شرایط جاری که صنعت خودروی ایران با محدودیتهای ناشی از تحریمها روبرو است، آیا انتظار شراکت و اندوختهگذاری شرکتهای بینالمللی خودروسازی در ایران واقعبینانه است؟
با دقت به چالشهایی که صنعت خودروی ایران در دوران تحریم با آن روبه رو است، بازدید امکان همکاری با شرکتهای بینالمللی خودروسازی الزامی به نظر میرسد. با وجود محدودیتهایی که تحریمها بر صنعت ماشین تحمیل کردهاند، زیرساختهای حاضر در سرزمین میتوانند عرصهساز جذب اندوختهگذاری خارجی باشند، به شرطی که فضای دیپلماتیک ایران بهبود یابد.
در صورتی که روابط بینالمللی ایران روال مثبتی را طی کند، انتظار میرود که تمایل شرکتهای خارجی برای ورود به بازار ایران و تشکیل شراکتهای تجاری افزایش یابد. توانایی نشان داده که خودروسازان بینالمللی به جستوجو زمانهایی در کشورهایی با امکانات صنعتی مناسب می باشند و ایران با داشتن زیرساختهای قوی در این صنعت، میتواند گزینهای دلنشین برای اندوختهگذاری باشد.
همکاری با خودروسازان بینالمللی میتواند به انتقال دانش فنی، بهبود کیفیت محصولات و دستیابی به استانداردهای جهانی پشتیبانی کند. این کار نه تنها برای رشد صنعت خودروی داخلی بلکه برای افزایش توان رقابتی ایران در بازارهای جهانی از اهمیت بالایی برخوردار است.
با این حال، بدون پیشرفتهای دیپلماتیک و بهبود روابط خارجی، دستیابی به این همکاریها دشوار خواهد می بود. گسترش و نوآوری در صنعت ماشین امکان پذیر به طور جدا گانه از روابط بینالمللی پیش رود، اما برای تجاریسازی موفق و دستیابی به بازارهای جهانی، نیازمند تعامل و همکاری با دیگر کشورها هستیم.
در نهایت، برای آیندهای درخشان در صنعت ماشین، باید به جستوجو راههایی برای گشودن درهای دیپلماسی و تشکیل پلهای تجاری تازه باشیم. این نه تنها به ترقی صنعت ماشین پشتیبانی میکند بلکه میتواند به احیای اقتصادی سرزمین و افزایش نفوذ ایران در عرصه بینالمللی منجر شود.
راهکارها برای حل مشکل صنعت ماشین
برای دستیابی به اعتدال بین اراعه و تقاضا در بازار ماشین، استراتژی که نقل است. ابتدا باید روال سیاسی و اقتصادی سرزمین را مد نظر قرار دهیم. در صورت بهبود روابط بینالمللی، برنامهریزی برای افزایش تشکیل ماشین بر پایه استانداردهای جهانی و ارتقاء کیفیت محصولات مقدور خواهد می بود. این شرایط میتواند زمانهایی برای همکاری با برندهای بینالمللی و دستیابی به بازارهای صادراتی تازه فراهم آورد.
در روبه رو، اگر شرایط سیاسی به طوری دیگر پیش رود، تکیه بر توان داخلی و منفعت گیری از ظرفیتهای حاضر برای افزایش تشکیل الزامی خواهد می بود. در این صورت، باید برنامههای گسترشای و ارتقاء کیفیت را با منفعت گیری از منبع های داخلی پیش برد و به تحکیم زیرساختهای صنعتی پرداخت.
برای تحقق این اهداف، باید نقدینگی ملزوم را به خودروسازان تزریق کرد تا بتوانند مواد اولیه مورد نیاز را فراهم و تشکیل خود را افزایش دهند. این چنین، بانکها باید با اراعه تنفس مالی به خودروسازان، به آنها زمان دهند تا منبع های خود را به سمت گسترش و فراهم زنجیره تشکیل هدایت کنند.
در نهایت، خلاقیت و نوآوری در محصولات و بازاریابی میتواند به افزایش تیراژ تشکیل و دستیابی به بازارهای تازه منجر شود. با این رویکرد، میتوان امیدوار می بود که تشکیل ماشین در ایران به رقمهای بالاتری برسد و صنعت ماشین از بحران جاری عبور کند.
* رضا خان زادی – پژوهشگر اقتصادی
انتهای مطلب/
دسته بندی مطالب
کسب وکار
[ad_2]
منبع