روایت تکان‌دهنده امام صادق (ع) از زیارت اربعین_راسخ

کد خبر: ۲۸۵۳۴۲

تاریخ انتشار کردن: چهارشنبه ۲۲ مرداد ۱۴۰۴ – ۲۰:۳۲

به گزارش بهداشت نیوز اربعین حسینی، نه تنها یادآور چهلمین روز شهادت سیدالشهداء(ع) و یاران وفادارش در کربلاست، بلکه بزرگ‌ترین اجتماع عاشقان حسین(ع) در سراسر جهان به شمار می‌آید؛ اجتماعی که مرزهای جغرافیایی، زبانی و قومی را در می‌نوردد و دل‌ها را در یک پیمان جاودان به هم پیوند می‌زند.

این روز، فرصتی مجدد برای تجدید عهد با مکتب عاشورا و سنجش مقدار صداقت در محبت به امامی است که همه هستی خود را در راه حق و عدل فدا کرد. در نگاه اهل‌بیت(ع)، زیارت حسین(ع) فقطً یک سفر معنوی نیست؛ بلکه محک ایمان و مقدار وفاداری قلبی و عملی به ولایت است.

امام صادق(ع) در روایتی تکان‌دهنده می‌فرمایند:

قال الصادق(ع): «مَنْ لَمْ یَأْتِ قَبْرَ الْحُسَیْنِ ع وَ هُوَ یَزْعُمُ أَنَّهُ لَنَا شِیعَهٌ حَتَّی یَمُوتَ فَلَیْسَ هُوَ لَنَا بِشِیعَهٍ، وَ إِنْ کَانَ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّهِ فَهُوَ مِنْ ضِیفَانِ أَهْلِ الْجَنَّهِ» (کامل الزیارات، ص ۱۹۳)

امام صادق(ع) فرمودند: «فردی که به زیارت قبر امام حسین(ع) نرود و گمان کند از شیعیان ماست و با همین حال از دنیا برود، او شیعۀ ما نیست؛ و اگر هم از اهل بهشت باشد، در شمار میهمانان بهشتیان خواهد می بود.»

این گفتن، مرز بین محبت ادعایی و محبت واقعی را روشن می‌سازد. شیعه بودن تنها با شعار و علاقه قلبی تحقق نمی‌یابد؛ بلکه پیوندی عملی و آگاهانه با امام ملزوم دارد و زیارت، نماد و تجسم این پیوند است.

در روایت فرد دیگر، امام باقر(ع) عمق این پیوند را این چنین توصیف می‌کنند:

قال الباقر(ع): «لَوْ یَعْلَمُ النَّاسُ مَا فِی زِیَارَهِ الْحُسَیْنِ مِنَ الْفَضْلِ، لَمَاتُوا شَوْقاً، وَ تَقَطَّعَتْ أَنْفُسُهُمْ عَلَیْهِ حَسَرَاتٍ» (کامل الزیارات، ص ۱۴۲)

امام باقر(ع) فرمودند: «اگر مردم می‌دانستند چه فضیلتی در زیارت امام حسین(ع) نهفته است، از شوق جان می‌دادند و از حسرت آن، جانشان از هم می‌گسست.»

این تعبیر مشخص می کند که فضیلت زیارت فراتر از محاسبات مادی و حتی فراتر از تصورات ماست؛ گنجی که تنها عاشقانِ در مسیر آن، از طعمش منفعت‌مند خواهد شد.

زیارت اربعین، به تعبیر معصومین(ع)، یک عمل مستحبی عادی نیست؛ بلکه نشانه‌ای از صدق ایمان و ضمانت به مسیر حق است. فردی که توان رفتن دارد اما بی‌جهت خود را از آن محروم می‌سازد، در واقع از یک زمان بی‌بدیل برای اثبات محبت و وفاداری‌اش چشم پوشیده است. وجود در این راه، نه فقط یک حرکت عبادی، که اظهار همبستگی آشکار با آرمان‌های حسینی و اعلان وفاداری به خط ولایت است؛ پیمانی که در هر قدم این مسیر، مجدد امضا می‌شود.

امسال در اربعین ۱۴۰۴، هر قدمی که به سوی کربلا برداشته می‌شود، نه تنها ما را به ضریح حسین(ع) نزدیک‌تر می‌کند، بلکه فاصله‌مان را با آرمان‌های او می‌سنجد. این راه، راه سنجش صداقت در محبت است؛ راهی که اگر نتوانیم با پا طی کنیم، باید با دل و عمل صالح، نذر و خدمت به زائران آن را طی کنیم؛ چراکه در این آزمون، تنها وجود جسم نیست که معیار است، بلکه همراهی قلب، زبان و حرکت نیز گواه وفاداری ماست.

محمد حائری شیرازی