رشد معامله های صندوق های اندوخته گذاری در بازار مشتقه_راسخ

به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری تسنیم، انتشار کردن قراردادهای اختیار خرید وفروش با دارایی پایه صندوق‌های اندوخته‌گذاری با ابتکار فرابورس ایران، از آذر ماه ۱۴۰۰ اغاز و در ابتدا یک زنجیره قرارداد با سررسید یک‌ساله برای صندوق سهامی ثروت داریوش و ۲ زنجیره قرارداد با سررسید ۹ ماهه و یک‌ساله برای صندوق سهامی سپند کاریزما معارفه شد. به مرور زمان و با آشنایی زیاد تر فعالان، تعداد و تنوع صندوق‌های اندوخته‌گذاری فرابورسی دارای قرارداد اختیار خرید وفروش افزایش یافت. هم‌این چنین سررسیدهای قراردادهای انتشار شده نیز به بازه های وقتی مختصر‌تر از ۳ماه افت اشکار کرد تا از جذابیت بیشتری برای خرید وفروش گران این نوع قراردادها برخوردار باشد. در مقطعی قراردادهای اختیار خرید وفروش با دارایی پایه صندوق های درآمد ثابت نیز معارفه و انتشار شد که به علت استقبال نکردن و کارکرد نامشخص برای فعالان خرد، انتشار کردن آن ها متوقف شد.

گزارش سبدگردان آگاه مشخص می کند؛ در ادامه روال انتشار کردن قرارداد اختیار خرید وفروش با دارایی پایه صندوق‌های اندوخته‌گذاری، اواخر سال ۱۴۰۰ بورس تهران قراردادهای اختیار خرید وفروش صندوق‌های دولتی پالایش و دارا یکم را انتشار کرد؛ اما دقت مهم به قراردادهای اختیار خرید وفروش صندوق‌های اندوخته‌گذاری کم کم از خردادماه ۱۴۰۱ و با انتشار کردن سررسید ۳ ماهه صندوق اهرمی کاریزما و صندوق سهامی سلام فارابی اغاز شد.

گسترش فزاینده انواع صندوق‌های اندوخته‌گذاری در این زمان و جذابیت آنها با رهبری صندوق‌های اهرمی، خود دلیلی برای افزایش سریع سهم از بازار آپشن‌های آنها شد به‌طوری که در بازه وقتی کمتر از یک‌سال و نیم، قراردادهای اختیار خرید وفروش اهرم به دارایی پایه برتر از لحاظ قیمت معامله های آپشن‌ها تبدیل شد و جایگاهی را که زمان‌ها متعلق به شستا یا ماشین می بود، از آن خود کرد. به‌ جستوجو این مساله، استقبال به قراردادهای دیگر صندوق‌های اندوخته‌گذاری اهرمی نیز افزایش اشکار کرد. اکنون از مجموع ۳۸ دارایی پایه دارای سررسید فعال اختیار خرید وفروش، ۱۸ دارایی پایه صندوق‌های اندوخته‌گذاری می باشند که شامل همه صندوق‌های اهرمی می‌شود.

این گزارش مشخص می کند: سهم قراردادهای صندوق‌های اندوخته‌گذاری از قیمت معامله های بازار مشتقه در بازه وقتی ۳ ساله از زیر ۱۰ درصد تا بیشتر از ۷۰درصد نیز رشد داشته است. میانگین این نسبت نیز از ۸درصد قیمت معامله های در سال ۱۴۰۱، به ۲۰درصد در سال ۱۴۰۲ و ۶۰درصد از ابتدای سال ۱۴۰۳ تا کنون رسیده است که نشان از رشد چشم‌گیر استقبال به قراردادهای صندوق‌های اندوخته‌گذاری دارد.

این گزارش در آخر به ۲ عامل موثر در این روال اشاره کرده و آورده است: عامل اول این است که مدیران صندوق های اندوخته گذاری برای انتشار کردن قرارداد اختیار خرید وفروش صندوق های تحت مدیریت و بنابر رویه های جاری ملزم به انجام بازارگردانی روی تعدادی از قراردادها می باشند که این مساله به رونق این حوزه پشتیبانی خوبی کرده و نهادهای مالی نیز از بابت مزیت های این ابزار تمایل به بازارگردانی مناسب و فعال شدن هرچه زیاد تر قراردادهای صندوق های خود دارند و عامل دوم نیز ریسک کمتر صندوق های اندوخته گذاری نسبت به سهام از بابت مسائلی همانند بسته و باز شدن نماد به دلایل گوناگون همانند مجامع یا افشای اطلاعات است.

انتهای مطلب/