ورزش ساختاریافته کیفیت زندگی بیماران سرطان سینه متاستازی را بهبود می‌بخشد

ورزش ساختاریافته کیفیت زندگی بیماران سرطان سینه متاستازی را بهبود می‌بخشد

نتایج یک مطالعه بین‌المللی نشان می‌دهد که برنامه‌های ورزشی ساختاریافته می‌تواند کیفیت زندگی افراد مبتلا به سرطان سینه متاستازی را به‌شکل قابل‌توجه‌ی ارتقا دهد و می‌زان خستگی در آن‌ها را کاهش دهد. این برنامه پژوهشی که شامل دو جلسه تمرین در هفته در بازه زمانی نه ماهه بوده، باعث کاهش علائم مرتبط با بیماری و درمان شده است.

حفظ یا بهبود کیفیت زندگی و برطرف کردن خستگی از اهداف اصلی در مراقبت از بیماران سرطانی محسوب می‌شود. نه تنها خود بیماری، بلکه درمان‌های طولانی‌مدت نیز می‌توانند کیفیت زندگی را تحت تأثیر قرار دهند. تعداد زیادی از بیماران دچار علائم خستگی می‌شوند که شامل فرسودگی فیزیکی، احساسی و شناختی مداوم است.

پژوهشگران مرکز پژوهش‌های سرطان آلمان (DKFZ) با همکاری چندین بیمارستان و دانشگاه در آلمان و با حمایت مالی اتحادیه اروپا، این مطالعه را انجام داده و نتایج آن را در ژورنال نیچر مدیسین منتشر کرده‌اند. دانشمندان بیان می‌کنند که زنان مبتلا به سرطان سینه پیشرفته که تحت درمان‌های طولانی‌مدت قرار دارند، می‌توانند از مزایای مدیریت علائم ناشی از بیماری و درمان بهره‌مند شوند.

فعالیت بدنی موثر، نه استراحت، راهکار مناسب برای مقابله با خستگی و سایر علائم استرس‌زا است. اگرچه این رابطه برای بیماران در مراحل اولیه سرطان سینه پیش‌تر اثبات شده بود، اما این اولین بار است که اثربخشی ورزش برای بیماری پیشرفته نیز تأیید می‌شود.

<figcaption class="wp-element-caption"ورزش موثر این قابلیت را دارد که علائم فرسودگی ناشی از بیماری و درمان را از بین ببرد.

نقش ورزش در بهبود علائم خستگی در بیماران سرطان سینه

در این آزمایش کنترل‌شده تصادفی، ۳۵۵ زن و ۲ مرد مبتلا به سرطان سینه متاستازی (مرحله‌ای که سلول‌های سرطانی در جریان خون و بدن پخش شده‌اند) شرکت کردند. تمام بیماران توصیه‌های ورزشی پایه را دریافت کرده و از یک ردیاب فعالیت برای اندازه‌گیری ورزش روزانه استفاده می‌کردند.

[elementor-template id="11235"]

گروه ورزشی شامل ۱۷۸ نفر بود که دو بار در هفته در جلسات تمرینی مبتنی بر توان‌مندی فردی و تحت نظارت درمانی شرکت می‌کردند. این تمرینات شامل ورزش‌های تحکیم، استقامت و عضلانی بود. در سه ماه پایانی، یکی از دو جلسه هفتگی با پشتیبانی یک اپلیکیشن موبایل انجام می‌شد.

پژوهشگران در آغاز مطالعه و پس از ۳، ۶ و ۹ ماه، با استفاده از پرسشنامه‌های استاندارد کیفیت زندگی و علائم خستگی، وضعیت بیماران را ارزیابی کردند. پرسشنامه‌ها جنبه‌های فیزیکی، ذهنی و احساسی زندگی را پوشش می‌دادند. همچنین تناسب اندام شرکت‌کنندگان هر سه ماه یک‌بار با دوچرخه ارگوم‌تر سنجیده می‌شد.

برنامه ورزشی ساختاریافته منجر به بهبود قابل‌توجه کیفیت زندگی و کاهش ملموس خستگی شد. شکایات مربوط به درد و تنگی نفس در طول برنامه کاهش یافت. تناسب اندام در گروه ورزشی بهتر از گروه کنترل بود. نتایج همچنین نشان داد که ورزش مشارکت بیماران مبتلا به سرطان سینه پیشرفته در فعالیت‌های اجتماعی را افزایش می‌دهد.