افزایش خشونت در سریال‌های شبکه نمایش‌خانگی؛ هشدار کارشناسان از تأثیرات اجتماعی

شبکه نمایش‌خانگی در ماه‌های اخیر حجم بی‌سابقه‌ای از سریال‌های جنایی و تلخ را در برنامه‌ریزی خود قرار داده است. گزارش‌ها نشان می‌دهد که صحنه‌های رنج‌آور، هولناک و خشونت‌های خارج از اصول دراماتیک در تولیدات جدید به شدت افزایش یافته است.

نمونه‌های بارز خشونت در سریال‌های اخیر

در سریال گردن‌زنی داماد به شکل بی‌رحمانه‌ای با چاقو کشته می‌شود و عروس قربانی قتل می‌گردد. سریال فرد دیگر نیز صحنه‌هایی چون سوزاندن زنده یک فرد به نام داریوش، بریدن گلوی شخصی در درگیری و زخمی کردن خشن یک مرد با کارد را به نمایش گذاشته است.

بیش‌ترین واکنش‌ها اما مربوط به سریال بازنده است که در تازه‌ترین قسمت خود، مثله کردن یک برادر توسط خواهرش را تداعی کرده است. پیش از این نیز چهره کودکی که در تصادف جان باخته، با زخم‌های عمیق و بدون چشم چپ نشان داده شده بود.

نسبت با وقایع جنایی واقعی

این روال در حالی ادامه دارد که جامعه با قتل‌های واقعی روبروست؛ از جمله سلاخی شدن خبرنگار یک خبرگزاری معتبر توسط همسرش و سوء‌قصد به خواننده‌ای در لس‌آنجلس که بدن مثله‌شده‌اش سوزانده شد. کارشناسان می‌پرسند که تا چه حد نمایش این صحنه‌ها می‌تواند جامعه را به سمت خشونت و جنایت سوق دهد.

نظر کارشناس روان‌شناسی اجتماعی

دکتر مونا فلسفی، روانشناس اجتماعی، در گفتگو با راسخ تأکید کرد که تماشای این صحنه‌ها می‌تواند برای کودکان و نوجوانان اختلال تروما، هراس از مرگ و خشونت را به وجود آورد. او از خانواده‌ها خواست که از تماشای چنین محتوایی توسط افراد زیر ۱۸ سال جلوگیری کنند.

فلسفی افزود برخی سریال‌ها اگرچه هشدار و آگاه‌ی اجتماعی می‌دهند، اما تکرار خشونت‌های عریان و بی‌رویه، صدمه‌زا است و حال روحی جامعه را به هم می‌ریزد. او بر ضرورت حضور کارشناسان در پشت صحنه ساخت این آثار و ارائه راهکار‌ها به جانب معضلات تأکید داشت.

تأثیر دوطرفه و ضرورت تجدیدنظر

این کارشناس معتقد است که تأثیر تلویزیون و سینما بر خشن‌شدن جامعه غیر‌قابل انکار است، اما کیفیت نمایش خشونت تعیین‌کننده است که آیا تنفر از خشونت را تقویت می‌کند یا خود خشونت را ترغیب می‌سازد. اگر حس ناامنی در مخاطب شکل گیرد، اثر منفی خواهد بود.

صاحبان پلتفرم‌ها، سریال‌سازان و اهالی فرهنگ و هنر باید به سمت ساخت آثار خانواده‌پسند و با نشاط حرکت کنند. ادامه چرخه تولید با دست‌فرمان خشونت، جامعه را در منجلاب صدمات اجتماعی عمیق‌تر فرو خواهد برد. هنرمندان می‌دانند که سریال‌سازی تنها برای سرگرمی نیست و با توجه به مخاطب گسترده، پردازش قصه باید با دقت و مسئولیت انجام شود.