>> صندوقهای اندوختهگذاری بورس: رشد 60 درصدی ارزش دارایی در سال 1403 و تحولات آینده >> به گزارش راسخ

>> صندوقهای اندوختهگذاری بورس: رشد ۶۰ درصدی ارزش دارایی در سال ۱۴۰۳ و تحولات آینده >> به گزارش راسخ

>> صندوقهای اندوختهگذاری بورس رشد ۶۰ درصدی ارزش دارایی در سال ۱۴۰۳ و تحولات آینده >> به گزارش راسخ، علیاکبر ایرانشاهی، رئیس مرکز نظارت بر صندوقهای اندوختهگذاری سازمان بورس، در نشستی با خبرگزاری تسنیم به بررسی عملکرد صندوقهای اندوختهگذاری در سال ۱۴۰۳ پرداخت و نکات مهمی را از رشد دارایی تا برنامههای آینده شرح داد.

او اظهار داشت که بازار در سال ۱۴۰۳ فراز و نشیبهای متعددی را تجربه کرد و این شرایط تأثیر مستقیم بر صندوقهای اندوختهگذاری مستقیم داشت. از آنجا که این صندوقها به معاملات بورس وابسته هستند، سال ۱۴۰۳ برای مدیران آنها یک دوره ویژه و پرچالش بود. رییس مرکز نظارت بر صندوقهای اندوختهگذاری گفت که در حوزه نظارت، اقدامات زیادی برای ساماندهی و بهبود شرایط انجام شده است.

ای املاک و مستغلات انجام شد و در حوزه مدیریت ریسک، سامانههای نظارتی تقویت گردید.

علاوه بر این، برای صندوقهای بزرگتر از ۱۰ هزار میلیارد تومان، تصمیمات خاصی دربارهٔ نحوه برسی ریسک گرفته شد تا نظارت دقیقتری بر این واحدهای بزرگ به عمل آید. رشد در تعداد و قیمت صندوقهای اندوختهگذاری ایرانشاهی گزارش داد که تعداد صندوقهای اندوختهگذاری در سال ۱۴۰۳ با رشد ۱۴ درصدی دست به عدد ۵۲۰ صندوق رسید. این نشاندهنده افزایش علاقه مشارکتکنندگان به اینوساختارهای است.

ایهگذاران و بهبود عملکرد بازار است.

[elementor-template id="11235"]

وی ادامه داد که خالص قیمت دارایی صندوقهای ثابت ۲۰۰ هزار میلیارد تومان افزایش یافت و، خالص قیمت صندوقهای طلا حدود ۷۰ هزار میلیارد تومان رشد کرد. علاوه بر این، خالص قیمت صندوقهای سهام نیز ۳۳ هزار میلیارد تومان افزایش یافت.

همچنین ایرانشاهی اعلام کرد که اکنون ۹ میلیون دارنده واحد (یونیت هلدر) در صندوقهای اندوختهگذاری بورس فعال هستند و این شامل صندوقهای صدور، ابطالی و ETF میشود، که رقم قابل توجهی از pú در بازار سرمایه را نشان میدهد.

افت. او تأکید کرد که موفقیت این سامانه به داشتن ابزارهای نظارتی مناسب بستگی دارد و در این راستا، بستر بیآی برای نظارت سیستمی راهاندازی شده و تقویت میشود.

او گفت نظارت سیستمی مبتنی بر ریسک یکی از اقدامات مثبت ée در این حوزه است و یکی از برنامههای محوری سازمان بورس در سال ۱۴۰۴ تقویت و گسترش این رویکرد است. صندوقهای مبتنی بر رمز دارایی ایرانشاهی از برنامههای صندوقهای مبتنی بر بلاکچین نیز خبر داد و گفت تاسیس و عرضه صندوقهایی که یونیتهای آنها در بستر بلاکچین خرید و فروش میشوند، در سازمان بورس قرار دارد.

وی افزود که در صورت تأیید لازم از شورای عالی بورس در سال تازه، و فعالسازی این نوع صندوقها آغاز خواهد شد و در جلسات مرکز فضای محازی، نظرات و پیشنهادات جمعآوری شدهاند تا بهترین مسیر را تحدید کنیم. صندوقهای تازه و جدید در زمینه معرفی محصولات نوین، ایرانشاهی صرح کرد که صندوق اندوختهگذاری مبتنی بر ابزار بدهی خصوصی از انواع جدید صندوقهای اندوختهگذاری است و در دستور کار برای سال ۱۴۰۴ قرار گرفته است.

[elementor-template id="11347"]

علاوه بر این، صندوقهای اندوختهگذاری وقف سهام نیز در حال بررسی با کمیته فقهی سازمان بورس هستند و برنامهای برای راهاندازی آنها در سال ۱۴۰۴ وجود دارد. صدور موافقت اصولی برای ۳ صندوق تازه املاک و مستغلات ایرانشاهی گفت که در حال حاضر ۵ صندوق اندوختهگذاری در حوزه املاک و مستغلات فعال هستند و برای ۳ صندوق دیگر نیز موافقت اصولی صادر شده است.

او افزود که اساسنامه این صندوقها در ماههای آخر سال قبل اصلاح شد و روش وरीاضه به اندوختهگذاران بازنگری شد تا منطبقتر با عدالت و شفافیت عمل کند. وی تأکید کرد که اصلاح اساسنامه یک گام مهم در گسترش این صندوقها و جذب سرمایهگذاری بیشتر در این قطاع خواهد بود.

برخورد با صندوقهای متخلف در نهایت، ایرانشاهی به مشکل صندوقهای متخلف پرداخت و گفت در بازدید و نظارت،- به تخلفات برخی صندوقها، رای انحلال توسط هیات رسیدگی به تخلفات صادر شده است، اگرچه تا کنون قطعینشده است. او افزود که سازمان بورس همیشه حقوق اندوختهگذاران را محفوظ میداند و در صورت تخلف مدیر صندوق که به ضرر و_RIGHTS_ منجر شود، برخورد جدی و فوری انجام خواهد شد.

این اظهارنظرها نشان میدهد که سازمان بورس با پایداری روی شفافیت، عدالت و نوآوری، سعی در تقویت اعتماد کاربران و رشد پایدار بازار سرمایه دارد. >> پس از بررسی وضعیت فعلی صندوقهای اندوختهگذاری و گزارشهای اخیر، نوبت به تحلیل عمیقتر عوامل پشت این رشد شگفتانگیز و ارائهٔ پیشبینیهای آینده میشود. یکی از مهمترین دلایل این رشد ۶۰ درصدی در خالص قیمت دارایی، بازگشت اعتماد سرمایهگذاران به بازار پس از دوریهای قبلی است.

در سال ۱۴۰۳، با تثبیت نرخ ón و کاهش نوسانات شدید، بسیاری از افراد و مؤسسات به سمت صندوقهای اندوختهگذاری بهعنوان ابزاری امن و سودمند برای حفظ و افزایش ثروت è علاوه بر این، اصلاحات ساختاری در مرکز نظارت بر صندوقهای اندوختهگذاری، از جمله تصویب مقررات جدید برای صندوقهای مبتنی بر ابزار مشتقه و تقویت سامانههای نظارتی مبتنی بر ریسک، بهطور مستقیم به افزایش شفافیت و کاهش ریسک نظامیشده است.

این اقدامات نه تنها به محافظت از حقوق سرمایهگذاران کمک کرده، بلکه باعث شده تا سرمایهگذاران بینالمللی نیز بهطور تدریجی به بازار ایران توجه کنند و این خود عامل تقویتکننده برای رشد صندوقها شده است. از نظر جغرافیایی، رشد صندوقها بهطور یکسان در تمام استانها مشاهده نشده است.

استانهای صنعتی و تجاری مانند تهران، اصفهان و خراسان رضوی بیشترین رشد در تعداد صندوقها و دارایی تحت مدیریت را داشتهاند، در حالی که استانهای کمتر توسعهیافته نسبتاً در عقب ماندهاند. این تفاوت نشان میدهد که نیاز به برنامههای توزیع عادلانه فرصتهای سرمایهگذاری و آموزش مالی در سراسر کشور احساس میشود. یکی از نکات جالب توجه در گزارش ایرانشاهی، اشاره به رشد قابل توجه صندوقهای دارایی ثابت با ۲۰۰ هزار میلیارد تومان افزایش است.

این رشد نشان میدهد که در شرایط نوساندار بازار سهام، بسیاری از سرمایهگذاران به سمت داراییهای کمریسک و ثابت مانند سندها و هستند. این الگو میتواند بهعنوان یک سیگنال برای تغییرات در تحمل ریسک جامعه سرمایهگذاران تفسیر شود. علاوه بر این، رشد ۷۰ هزار میلیارد تومانی در صندوقهای طلا نیز قابل توجه است.

طلا بهعنوان دارایی امان در زمانهای ناامنی اقتصادی، همیشه محبوب بوده و این افزایش میتواند بازتابگر نگرانیهای مردم از تورم و نوسان ارزی باشد. با این حال، é در مورد صندوقهای سهام که ۳۳ هزار میلیارد تومان رشد کردند، باید گفت که این رشد، اگرچه قابل توجه است، اما نسبت به رشد کلی ۶۰ درصدی کمتر است.

این میتواند نشان دهد که بخش سهام هنوز در فرآیند بازیابی است و شاید نیاز به زمان بیشتری داشته باشد تا به سطح قبل از کاهشهای قبلی برسد. همچنین، این میتواند ناشی از تمرکز بیشتر صندوقها روی داراییهای ثابت و طلا در دوره اخیر باشد. یک نکته مهم دیگر، تعداد ۹ میلیون یونیتهلدر است. این عدد بزرگ، نه تنها نشانگر عمقیابی شرکت در صندوقهای اندوختهگذاری است، بلکه مسئولیت بزرگتری را بر عهدهٔ مرکز نظارت و شرکتهای مدیریت صندوق میگذارد.

با این تعداد بزرگ از سرمایهگذاران، نیاز به آموزش مستمر، شفافیت کامل در گزارشگیری و دسترسی آسان به اطلاعات حسابی و عملکردی أکثر از قبل احساس میشود. به نظر میرسد، یکی از چالشهای اصلی در آینده، مدیریت این تعداد بزرگ از سرمایهگذاران با سطحهای مختلف دانش مالی باشد.

برای این منظور، پیشنهاد میشود که سازمان بورس و مرکز نظارت بر صندوقهای اندوختهگذاری، برنامههای آموزشی آنلاین و آفلاین را بهطور منظم برگزار کنند و محتوای آموزشی را به زبان ساده و قابل فهم برای تمام طبقات جامعه ارائه دهند. در زمینه صندوقهای مبتنی بر بلاکچین، اگرچه هنوز در مرحلهٔ بررسی و آمادهسازی هستند، اما پتانسیل بالای آنها برای تبدیل به یک روند نوین در صنعت سرمایهگذاری واضح است.

استفاده از فناوری بلاکچین میتواند فرآیندهای صدور، انتقال و استرداد یونیتها را بهطور قابل توجهی سریعتر، ارزانتر و شفافتر کند. با این حال، برای موفقیت این صندوقها، لازم است که چارچوب قانونی و شرعی کامل و واضحی وجود داشته باشد تا از هرگونه ابهام یا اختلاف در آینده جلوگیری شود.

در مورد صندوقهای مبتنی بر بدهی خصوصی، این نوع صندوقها میتوانند نقش مهمی در تأمین برای شرکتهای متوسط و کوچک ایفا کنند که ممکن است دسترسی کافی به بازار بورس نداشته باشند. با توجه به نیاز به تنوّع در منابع در اقتصاد ایران، توسعه این نوع صندوقها میتواند یک گام مهم باشد. صندوقهای وقف سهام نیز از نظر شرعی و اجتماعی، حائز اهمیت ویژهای هستند.

این صندوقها نه تنها میتوانند مالی بدهند، بلکه میتوانند به پروژههای خیریه، آموزشی و بهداشتی نیز کمک کنند. با این حال، برای موفقیت آنها، لازم است که همکاری عمیق بین مرکز نظارت، کمیته فقهی و متخصصان مالی برقرار شود تا هم استانداردهای مالی و هم اصول شرعی بهطور کامل رعایت شوند. در زمینه اصلاح اساسنامه صندوقهای املاک و مستغلات، این اصلاحات میتوانند تاثیرات عمیقی داشته باشند.

با تغییر روش وریاضه به حق تقدم، امکان جذب سرمایهگذاران جدید و افزایش اعتماد به این صندوقها بیشتر میشود. این تغییر میتواند بهویژه در شرایطی که بازار مسکن دچار است، مفید باشد، زیرا صندوقهای املاک میتوانند یک برای سرمایهگذاری در این قطاع ارائه دهند. در مورد برخورد با صندوقهای متخلف، تأکید بر حقوق اندوختهگذاران یک نکته مثبت است.

با این حال، لازم است که فرآیند رسیدگی به تخلفات بهطور کامل شفاف و مبتنی بر باشد تا از هرگونه تصمیمگیری ä یا جلوگیری شود. همچنین، پیشنهاد میشود که یک مکانیسم (اخطار زودهنگام) برای شناسایی ñ در صندوقها توسعه یابد تا مشکلات قبل از رسیدن به نقطهٔ بحران شناسایی و رفع شوند.

بهطور کلی، روند رشد ۶۰ درصدی در قیمت دارایی صندوقهای اندوختهگذاری در سال ۱۴۰۳ یک ąę مهم است که نشان میدهد که با اصلاحات مناسب، شفافیت و على احتیاجات المستثمر، میتوان اعتماد را بازسازی و رشد پایدار را در بازار سرمایه ایران رقم زد. با این حال، برای حفظ این، لازم است که تلاشهای مستمر در زمینه آموزش، نوآوری در محصولات، تقویت نظارت و توزیع عادلانه فرصتها ادامه یابد.

در پایان، باید گفت که موفقیت صندوقهای اندوختهگذاری نه تنها به ölçی از رشد دارایی یا تعداد صندوقها محدود نیست، بلکه به میزان موفقیت آنها در رسیدن به اهداف مالی سرمایهگذاران، حفظ ارزش در طول زمان و ção به توسعه کلی اقتصاد کشور مرتبط است. با ادامه رویکرد کنونی و رفع چالشهای شناساییشده، امید است که این روند مثبت در سالهای آینده تقویت و گسترش یابد.

بازگشت به بررسی عمیقتر روند رشد ۶۰ درصدی قیمت دارایی صندوقهای اندوختهگذاری در سال ۱۴۰۳، لازم است تا به تحلیل عوامل ماکرواقتصادی که این رشد را ساختهاند، بپردازیم. یکی از مهمترین عوامل، کاهش نوسان نرخ ón در ایران بود.

پس از دوریهای تورم دو رقمی در سالهای قبل، در سال ۱۴۰۳ نرخ ón به تدریج به سطح تک رقمی نزدیک شد و این امر، عدم قطعیت را در تصمیمات سرمایهگذاری کاهش داد و باعث شد تا سرمایهگذاران بهتر بتوانند استراتژیهای بلندمدت خود را برنامهریزی کنند.

علاوه بر این، تثبیت نرخ ارز در بازار آزاد، اگرچه بهطور کامل ثابت نبود، اما نسبت به سالهای قبل کمتری داشت و این به کاهش ریسک ارزی برای صندوقهای که در داراییهای خارجی یا صادراتی سرمایهگذاری میکردند، کمک کرد. این تثبیت، بهویژه برای صندوقهای که بخشی از داراییشان را در الثمین یا داراییهای بینالمللی داشتهاند، تاثیر داشته است. یک عامل دیگر، رشد اما ثابت در تولید داخلی ناخالص (GDP) ایران در سال ۱۴۰۳ بود.

اگرچه رشد اقتصادی بهطور قابل توجهی بالا نبود، اما تثبیت و جلوگیری از منفی شدن رشد، حس اعتماد را در میان کسبوکارها و سرمایهگذاران افزایش داد. این تثبیت اقتصادی، مستقیماً به بهبود عملکرد شرکتهای که در سهام آنها سرمایهگذاری شده بود، کمک کرد و به این ترتیب، به بهبود (NAV) صندوقهای سهام منجر شد.

از نظر سیاست مالی، کاهش عجز بودجه و تلاشهایรัฐ برای کنترل هزینهها، اگرچه بهطور کامل موفقیتآمیز نبود، اما فشار نزولی بر تقاضای برای بودجه را کاهش داد و این امر، بهطور غیرمستقیم، به کاهش فشار کمک کرد. این تثبیت، یک بستر مناسب برای رشد سرمایهگذاری در ابزارهای مختلف، از جمله صندوقهای اندوختهگذاری، فراهم کرد.

در سطح بازار، افزایش شفافیت در معاملات و تقویت مکانیزمهای و، اگرچه بهطور کامل نیست، اما به کاهش هزینههای معامله و افزایش اعتماد به سیستم کمک کرد. این بهبودها، بهویژه برای صندوقهای که معاملات ی دارند (مثل صندوقهای ETF یا مبتنی بر مشتقه)، تاثیر مستقیم بر عملکردشان داشت. یک نکته مهم دیگر، رشد سرمایهگذاریهای داخلی از طریق سیستم بانکی و غیربانکی بود.

با توجه به محدودیتهای دسترسی به داراییهای بینالمللی برای برخی از سرمایهگذاران به دلیل تحریمها، تمرکز بیشتر بر داراییهای داخلی افزایش یافت و این خود، تقاضا را بر صندوقهای که در داراییهای داخلی سرمایهگذاری میکردند، افزایش داد. با این حال، لازم است تا به چالشهای ساختاری که ممکن است این روند رشد را در آینده محدود کنند، نیز بپردازیم. یکی از بزرگترین چالشها، وابستگی بیش از حد به یک یا دو خاص در داراییهای صندوقها است.

اگرچه تنوّع در داراییهای (ثابت، طلا، سهام) وجود دارد، اما اگر این تنوّع بهطور کافی عمیق نباشد و صندوقها همچنان بهطور قابل توجهی به یک یا دو نوع دارایی باشند، در صورت تغییرات شدید در آن، خطر خسارت قابل توجهی وجود دارد. به عنوان مثال، اگر یک صندوق بهطور قابل توجهی در داراییهای ثابت سرمایهگذاری کرده باشد و نرخ ón دوباره بالا برود، ارزش واقعی داراییهای آن ممکن است کاهش یابد، حتی اگر آن ثابت بماند.

بنابراین، لازم است که استراتژیهای تنوّع عمیقتری در نظر گرفته شود، از جمله سرمایهگذاری در داراییهای بینالمللی (در مجاز)، داراییهای جایگزین (مثل، املاک، یا حتی داراییهای به مثل برندها یا حقوق مالکیت فکری) و استراتژیهای پیشرفته. چالش دیگر، نیاز به بهبود مستمر در و است.

با ۹ میلیون یونیتهلدر، اطمینان از اینکه تمام سرمایهگذاران بهطور منظم و واضح اطلاعاتی دربارهٔ عملکرد، هزینهها، ریسکها و استراتژیهای صندوق دریافت میکنند، یک کار چالشانگیز است. گزارشهای ماهانه یا سه ماهه، اگرچه استاندارد هستند، اما برای سرمایهگذاران متوسط که ممکن است زمان یا تخصص کافی برای تجزیه و تحلیل آنها نداشته باشند، کافی نیست.

لازم است که مکانیسمهای، هشدارهای موقت در صورت تغییرات ریسک قابل توجه، و ابزارهای tươایی برای مقایسه صندوقها توسعه یابند. علاوه بر این، هزینههای صندوق (مثل هزینههای مدیریت و هزینههای معاملاتی) باید بهطور منظم بررسی و بهینه شوند. حتی اختلافات کوچک در نسبت هزینه میتواند بهطور قابل توجهی بر در طول زمان تاثیر بگذارد.

برای مثال، یک صندوق با هزینه سالانه ۲% نسبت به یک صندوق با هزینه ۱.۵%، در دورهٔ ۲۰ ساله، میتواند تقریباً ۳۰% داشته باشد، در زمینه نوآوری، لازم است تا تمرکز بیشتر بر توسعه محصولات جدید که نیازهای خاصی از مختلف جامعه سرمایهگذاران را برآورده کنند، باشد.

به عنوان مثال، صندوقهای که بهویژه برای بازنشستگی طراحی شده باشند (مثل هدف- ) یا صندوقهای که به سرمایهگذاری در فناوریهای سبز یا bæ باشند، میتوانند جذب جدیدی از سرمایهگذاران را داشته باشند که قبلاً در بازار فعال نبودند. یک فرصت دیگر، توسعه صندوقهای که به سرمایهگذاری در پروژههای توسعهای در مناطق کمتر توسعهیافته میپردازند، است.

این نوع صندوقها نه تنها میتوانند مالی بدهند، بلکه میتوانند به توسعه مساوی و کاهشفاوتهای منطقهای کمک کنند. با این حال، برای موفقیت آنها، لازم است که مکانیسمهای و مناسب (مثل ضمانتهای دولتی یا بینالمللی) وجود داشته باشد تا ریسک توسط سرمایهگذاران کاهش یابد.

در زمینه بینالمللی، اگرچه محدودیتهای دسترسی به داراییهای بینالمللی به دلیل تحریمها وجود دارد، اما میتوان از مکانیسمهای برای دسترسی به ón به داراییهای جهانی استفاده کرد. به عنوان مثال، سرمایهگذاری در صندوقهایی که در کشورهای سوم هستند و در داراییهای جهانی سرمایهگذاری میکنند، یا استفاده از ابزارهای که در چارچوب قانونی داخلی قابل اجرا هستند، میتواند یک راه باشد.

با این حال، لازم است که این کارها بهطور کامل شفاف و مطابق با قوانین و مقررات داخلی و بینالمللی (در مجاز) انجام شود تا از هرگونه مشکل قانونی جلوگیری شود. یک نکته دیگر، اهمیت بهبود کیفیت دادهها و ابزارهای تحلیل است. برای اینکه بتوانند تصمیمات سرمایهگذاری بهتری بگیرند، مدیران صندوق نیاز به دادههای دقیق، بهروز و کامل دارند.

سرمایهگذاری در سیستمهای دادهسازی پیشرفته، ابزارهای هوش مصنوعی برای تجزیه و تحلیل دادهها و بهبود فرآیندهای گزارشگیری، میتواند بهطور قابل توجهی به بهبود عملکرد صندوقها کمک کند. علاوه بر این، تقویت همکاری بین مرکز نظارت، سازمان بورس، شرکتهای مدیریت صندوق و متخصصان مستقل میتواند به بهتر شناسایی چالشها و توسعه راهکارهای مؤثر کمک کند.

ایجاد منظم برای تبادل دیدگاهها، بررسی بهترین á و بررسی موارد شکست، میتواند به یادگیریی و بهبود مستمر کمک کند. در پایان، باید تأکید کرد که رشد ۶۰ درصدی مشاهده شده در سال ۱۴۰۳، در حالی که یک à است، اما نباید بهعنوان یک برای آینده در نظر گرفته شود. بازارهای مالی به دوری هستند و شرایطی که این رشد را کردهاند، ممکن است در آینده تغییر کنند.

بنابراین، کلید موفقیت در آینده، انعطافپذیری، آمادگی برای تغییر، تمرکز بر نیازهای واقعی سرمایهگذاران و تعهد به شفافیت، عدالت و نوآوری مستمر است.

با رویکردی که به جای تمرکز صرف بر رشد عددی، بر ایجاد ارزش پایدار برای تمام سهامداران (به معنا گستردهٔ کلمه، نه فقط یونیتهلدر) متمرکز باشد، میتوان اطمینان یافت که صندوقهای اندوختهگذاری نه تنها بهعنوان ابزارهای سرمایهگذاری موفق عمل خواهند کرد، بلکه بهعنوان ستونهای مهمی در ساخت یک سیستم مالی شمولی، پایدار و عادلانه در ایران عمل خواهند کرد.