دومین مأموریت سرنشین‌دار اسکای‌لب در ۲۸ ژوئیه ۱۹۷۳ پرتاب شد

دومین مأموریت سرنشین‌دار اسکای‌لب در ۲۸ ژوئیه ۱۹۷۳ پرتاب شد

ایستگاه فضایی اسکای‌لب در مه ۱۹۷۳ با موشک ساتورن به مدار پایین زمین راه‌اندازی شده بود. این ایستگاه متشکل از ماژول فضاپیمای آپولو و ماژول خدماتی متصل به آن بود. ماژول خدمات شامل رصدخانه خورشیدی، کارگاه آموزشی و چندین آزمایشگاه می‌شد.

ظرفیت اسکای‌لب برای سه نفر طراحی شده بود و از سه مأموریت حمایتی برخوردار بود. مأموریت اول ۲۸ روز، مأموریت دوم ۵۸ روز و مأموریت سوم ۸۴ روز به طول انجامید.

در طول این مأموریت ۵۹ روزه، خدمه‌ای متشکل از سه فضانورد به تعمیر و نگهداری ایستگاه فضایی ادامه دادند، آزمایش‌های علمی و پزشکی گسترده‌ای انجام دادند، یک سپر خورشیدی دوقطبی نصب کردند و رکورد قبلی را برای زمان حضور در فضا بیش از دو برابر کردند.

مرکز پرواز فضایی مارشال ناسا، موشک‌های ساتورن را برای چهار مأموریت اسکای‌لب فراهم کرد و تعداد زیادی از آزمایش‌های ایستگاه فضایی را هدایت نمود. امروزه، مرکز ادغام عملیات محموله بار در مارشال به‌عنوان مرکز علمی برای ایستگاه فضایی بین‌المللی فعالیت می‌کند.

این مرکز ۲۴ ساعته و ۳۶۵ روز در سال برای حمایت از آزمایش‌های علمی آزمایشگاه‌ی در مدار فعال است. پس از ۲۰ سال حضور مستمر انسان، ایستگاه فضایی تنها می‌دان ثابت فضایی و پله‌ای برای دستیابی به اهداف برنامه آرتمیس باقی مانده است.

[elementor-template id="11235"]