تحقیقات تازه مشخص می کند که افراد جاه طلب، رهبر به دنیا نمی‌آیند_راسخ

تحقیقات جدید جاهطلبی تضمین اثربخشی رهبر نیست

تحقیقات تازه نشان میدهد که در تضاد با باور را یج، افرادی که جاهطلب هستند لزوما رهبران مؤثری به دنیا نمیآورند و میان جاهطلبی و میزان اثرگذاری رهبری را بطه معناداری وجود ندارد.

این مطالعه توسط شیلان الزهاوی، دانشجوی دکترای حرکت سازمانی در مدرسه عالی کسبوکار استنفورد، و همکارانش انجام شده و نتایج آن در ژورنال علمی PNAS منتشر شده است. الزهاوی در این تحقیق ۴۷۲ مدیر اجرایی را که در برنامهای برای گسترش تواناییهای رهبری شرکت کرده بودند، مورد ارزیابی قرار داد.

محققان از شرکتکنندگان خواسته بودند میزان بلندپروازی خود را خودآرزی کنند، سپس این نمرات را با نظرات رؤسای آنها، همکاران و زیرمجموعههایشان مقایسه کردند. نتایج نشان داد اگرچه رهبران جاهطلب خود را افراد با کارکرد بالا میدانند و به خود نمره بالا میدهند، اما ارزیابیهای شخص سوم هیچ را بطهای بین جاهطلبی و شاخصهای اثربخشی رهبری آشکار نکرد.

به بیان سادهتر، رهبرانی که خود را جاهطلب میپندارند، از دید همکاران و زیرمجموعههایشان لزوما کارکرد مؤثرتری ندارند و به عنوان رهبرانی با عملکرد بالا شناخته نمیشوند.

این تحقیق بیانگر آن است که نقشهای رهبری اغلب توسط افرادی میشوند که به جستجوی پاداشهای بیرونی نظیر حقوق بالا و موقعیت اجتماعی هستند و خود را مثبتتر از دیگران میبینند. محققان بر این اساس پیشنهاد میدهند که جامعه و سازمانها باید به دنبال معیارهای جایگزین و مناسبتری برای انتخاب و آموزش رهبران بگردند.