تپ‌اختر میرا
تکنولوژی

کشف ستاره می‌را توسط دیوید فابریسیوس در ۱۳ آگوست ۱۵۹۶

توسط سامان باقری / مرداد ۲۴, ۱۴۰۳

می‌را یک تپ‌اختر است؛ این‌گونه ستارگانی هستند که جرم کافی دارند تا در هسته آن تحت همجوشی هلیوم قرار بگیرند و به علت انبساط و انقباض، در حال تپش باشند. تغییرات دمای داخلی دلیل درخشش متغیر این ستاره می‌شود.

در عرض چند هفته، درخشش می‌را به حداکثر خود رسید و سپس به تدریج کاهش یافت تا در اکتبر همان سال از دید ناپدید شود.

در سال ۱۶۰۳، یوهان بایر ستاره‌ای با قدر ۴ را مشاهده، اندازه‌گیری و در فهرست خود ثبت کرد.

سپس، یوهانس هولواردا (ستاره‌شناس هلندی) در سال ۱۶۳۸، تغییرات درخشش و تار شدن می‌را را در یک دوره ۱۱ ماهه مشاهده کرد.

یوهان هولیوس نیز از سال ۱۶۵۹ تا ۱۶۸۲ این ستاره را مشاهده کرد و در اثر تاریخی خود، کتاب پیشگوار نجوم آن را ذکره کرد. او در سال ۱۶۶۲، به دلیل رفتار‌های این جرم، نام می‌را را در نظر گرفت.

[elementor-template id="11235"]

می‌رای معروف‌ترین و درخشان‌ترین تپ‌اختر دوره‌دار در آسمان است.

در حالی که امیدشان به نبود، این جسم و خاموش شدن وجود آن با، در تضاد با ارسطویی که مبین است آسمان‌ها کامل و ثابت هستند، قرار دارد.

برچسب ها:

ممکن است بپسندید