این سحابی با وسعت نزدیک به ۴ سالنوری، از پسماندستارهای در حال مرگ به فضای بینستارهای گسترش یافته است؛ زیرا منبع مرکزی آن یعنی هیدروژن و سپس هلیوم برای همجوشی پس از میلیاردها سال تمام شده بود.
در عکس روز ناسا چه میبینیم؟
در نزدیکی مرکز سحابی سیارهای، یک کوتولهسفید داغ و آبی دیده میشود که از هسته باقیمانده است. این سحابی که با نام PK 164 +31.1 نیز شناخته میشود، کمنور است و مشاهده آن با چشمی تلسکوپ دشوار میباشد.
اما این عکس عمیق که بیش از ۱۲ ساعت نوردهی را ترکیب میکند، جزئیات استثنایی آن را آشکار میسازد. ستارگان کهکشان راه شیری و کهکشانهای پسزمینه از طریق میدان دید پراکنده نمایان هستند.
جونز-امبرسون ۱ که در صحنه کیهانی زودگذر است، طی چند هزار سال آینده محو خواهد شد، اما کوتولهسفید داغ مرکزی آن میلیاردها سال بعد سرد خواهد شد.
ممکن است بپسندید
افزایش چشمگیر رویاهای شفاف با اپلیکیشن اندرویدی؛ نتایج پژوهشی نورثوسترن
خوزه مونوز از ژانویه ۲۰۲۵ مدیرعامل هیوندای میشود؛ جانشین جاهون چانگ
مانور عملیاتی همراه اول در سیستانوبلوچستان: تست پایداری ارتباطات در شرایط بحرانی
اپل تولید مبدل لایتنینگ به جک ۳
LDN 1471؛ کشف شیته از یک ستاره نوزاد در ابر مولکولی برساووش
